Winterwandelingen

Met een beetje geluk ligt er sneeuw en worden de oer-Hollandse landschappen die onze drie experts tippen helemaal prachtig om doorheen te dolen.

Nu de statige beuken van Zuylestein kaal zijn, kun je goed de vormen van deze kolossen zien

1Routemaker Rutger Burgers tipt een van zijn Trage Tochten: Bovenpolder, Zuylestein en Amerongse Bos (12 kilometer).
‘Het criterium van een Trage Tocht is dat-ie minimaal over 70 procent onverhard pad gaat, en ‘Amerongen Zuylestein’ haalt zelfs de 80 procent. Dat is heerlijk ontspannen wandelen. Maar af en toe ook wel aanpoten, omdat er nogal wat hoogteverschillen zijn. Stel dat er sneeuw ligt, dan ziet zo’n landschap er fenomenaal uit. Eerst ga je dwars door het intieme dorp Amerongen met kleine oude huisjes, klinker­straatjes en een aantal zwart geteerde tabaksschuren. Daarna wandel je over de brede lanen van het Landgoed Zuylestein met aan weerszijden statige beuken. Juist in de winter, als ze kaal zijn, kun je goed de mooie vormen van deze kolossen zien. Het landhuis dat op Zuylestein stond, werd in de Tweede Wereldoorlog kapotgeschoten. Maar het historische koetshuis staat er gelukkig nog wel. Daarin zit Italiaans restaurant Il Sogno, waar je uitstekend koffie kunt drinken. Als je vervolgens de provinciale weg oversteekt, beland je in het Zuilensteinse Bos, waar tegenwoordig Staatsbosbeheer de scepter zwaait. Maar eerst loop je nog even op smalle paadjes over de eng, oude akkers waar vroeger tabak werd geteeld.
Dan wordt het best even een klimmetje om in het hart van de reliëfrijke Utrechtse Heuvelrug ­terecht te komen. Daar beland je op de Amerongse Berg, met zijn 69 meter boven NAP de hoogste top van de provincie. Er komen zes boswegen samen. Op dit kruispunt moet je even goed opletten welke je moet nemen om weer af te dalen. Een hol slingerpad leidt omlaag naar ’t Berghuis, een restaurant midden in het bos waar je ’s winters prima snert of pannenkoeken kunt eten. Overigens ook in kasteel Amerongen – ­gelegen in de uiterwaarden van de rivier de Nederrijn – waar je aan het begin van deze gevarieerde route ook voorbijkomt.’
Info: wandelzoekpagina.nl (trage tochten)

Daal je weer af naar Vijlen, dan passeer je het gelauwerde wijndomein St. Martinus. Beslist even proeven!

2Sarah-Mie Luyckx schrijft over wandelen voor dagblad Trouw. In het koude seizoen is ze extra enthousiast over de Wandelvanuit-route in het Zuid-Limburgse Vijlen (13 kilometer).
‘Mocht er deze winter sneeuw vallen, dan schijnt Vijlen de primeur te hebben. Dit Zuid-Limburgse plaatsje is met 200 meter boven NAP het hoogst gelegen Nederlandse dorp, waardoor dat het eerst en het langst wit kleurt. Maar ook zonder laagje poeder­suiker loont het om in dit gebied met ‘Dutch mountains’ eens flink de benen te strekken. Het traject stijgt en daalt – grotendeels op onverharde paden – langs de randen van het Vijlenerbos met prachtige panorama’s. Zo kijk je uit over het Geuldal en ook een stukje België. In de verte zie je het dorpje Sippenaken liggen. Van zo’n blik op het buitenland word ik altijd kinderlijk blij. Ook de bourgondische horeca onderweg bezorgt de wandelaar een goede bui. Aan een zandpad ligt boscafé ’t Hijgend Hert (365 dagen per jaar geopend) dat uitkijkt over een kleine vallei. Een populaire plek voor ouders met kinderen; uiteraard niet voor niks. Bij winters weer is het natuurijsbaantje geopend, en mag er gratis gebruik worden gemaakt van de sleetjes. Een paar kilometer verderop ligt op de Camerigerberg het wat deftiger restaurant Buitenlust met ­magistraal uitzicht. Dat je in ’t diepe rooms-katholieke zuiden bent en ook dicht bij Duitsland ervaar je al aan het begin van de route. Die gaat dan door het gehucht Holset met witte vakwerkboerderijen en heiligenbeelden langs de weg. Het gebied is overigens al duizenden jaren bewoond. Daarvan getuigen de prehistorische grafheuvels her en der in het omringende bos. Aan het eind van de tocht daal je weer af naar Vijlen en passeert je het gelauwerde wijndomein St. Martinus. Beslist even proeven! Vanaf daar zie je op een heuvel de gelijknamige kerk van Vijlen liggen. Een plaatje. Info: wandelvanuit.nl (wandelroute Vijlen)

Op stille dagen kun je op de Veluwezoom het geluk hebben een edelhert te zien

3Wandelblogger Frank van der Meer alias Frankwandelt kiest voor de Trage Tocht Arnhem-Noord – Sonsbeek en land­goederen (15 kilometer).
‘Deze route heb ik een keer gedaan toen er sneeuw en ijs lag, en beloonde hem op mijn site met een 8,5. Opvallend eraan is dat je steeds heel dicht bij de stad bent, maar je toch echt buiten waant. Arnhem is dik tien jaar geleden dan ook uitgeroepen tot groenste stad van Europa. Eromheen liggen wel dertien landgoederen, en aan de noordkant ligt Park Sonsbeek. Dat is aangelegd in een Engelse landschapsstijl door architect Zocher, die ook het Amsterdamse Vondelpark op zijn naam heeft staan. Er zijn allerlei grote bomen en mooie waterpartijen, en het is er heuvel­achtig. Toen ik er was, ­roetsjten kinderen met hun sleetjes vanaf de hoger gelegen witte stads­villa, waarin horeca zit, naar beneden. En op de vijver werd geschaatst. Na het park doorkruis je negen land­goederen. Maar dat heb je totaal niet door. Ze lopen naadloos in elkaar over. Naast bos ga je ook door velden en agrarisch gebied met ­verrassend veel vergezichten. Je bevindt je in het Nationaal Park De Veluwezoom, niet te verwarren met de Veluwe. Hoewel het ook flink bebost en heuvelachtig is, heeft het echt een ander karakter. ­Minder toeristisch en dus rustiger. Mogelijk heb je op stille dagen – buiten de weekends en vakanties – het geluk edelherten en wilde zwijnen te zien. Verder kom je onderweg veel water tegen. Naast vijvers ook ‘sprengen’ ofwel beekjes. Die zijn ooit door mensenhanden gegraven voor de water­molens van de papierindustrie, die waren belangrijk in het gebied. Tegen het eind van de wandeling wacht je nog een kleine verrassing. Op het landgoed Mariëndaal staat de zogeheten Groene ­Bedstee. Een 300 meter lange tunnel van naar elkaar toe ­gegroeide beuken. Zo’n ‘berceau’ werd vroeger naar het schijnt aan­gelegd voor adellijke vrouwen wier huid niet aan de zon mocht worden blootgesteld. Toen ik hem vanaf een heuvel in een dal zag liggen, vond ik het net een enorme rups.’ Info: wandelzoekpagina.nl (trage tochten)

Registreer nu bij RADAR+

RADAR+ biedt waardevolle tips om het beste van je leven te maken! Registreer je nu gratis en lees meteen meer!

Registreer gratis