Dochters en zonen

Antoinette kan haar eigen dochter lezen als een boek. De zielenroerselen van haar zoon daarentegen – geen idee. Daarom is ze meteen één en al oor als hij op een dag vertrouwelijk een gesprek begint.

Ik weet niet of het voor iedereen geldt, maar ik begrijp vrouwen beter dan mannen. In de regel dan hè, je kunt niet iedereen over één kam scheren. Maar over het algemeen kan ik het gedrag en de gevoelens van vrouwen veel beter duiden dan die van mannen. Ik zie het vaak als een vriendin niet lekker in haar vel zit: hoe ze kijkt, hoe ze beweegt, de toon van haar stem.

Kleine verschillen, maar toch onmiskenbaar. En ik zie het ook meteen als een vriendin of mijn zus in een jolige bui is, waardoor we samen om niks de slappe lach krijgen. Er is geen mooiere manier om spanning van je af te laten vloeien.

Ook hier thuis speelt dit. Ik heb twee zoons en een dochter, en het verschil is groot. Mijn dochter kan ik lezen als een boek. Natuurlijk heeft zij ook haar eigen geheimen, en die gun ik haar van harte, maar ik weet eigenlijk altijd hoe het met haar gaat. Nu praat ze daar ook gemakkelijk over, ik hoef niet te trekken en te vragen. Ze belt me regelmatig voor een adviesje of om even stoom af te blazen. Ja, dan weet je als moeder wel hoe het ermee staat.

Als ik naar de liefde vraag, antwoordt hij korzelig. Met andere woorden: houd je erbuiten

antoinette

Hoe anders is dat met mijn oudste zoon. We hebben echt een prima relatie, we praten over de zaken die geregeld moeten en maken grappen met elkaar, maar zijn zielenroerselen zijn een raadsel voor me. Hij komt niet uit zichzelf praten over wat hem bezighoudt, bijvoorbeeld op het gebied van de liefde, en als ik ernaar vraag dan zijn de antwoorden kort en korzelig. Voor de goede verstaander: houd je erbuiten. Dus dat doe ik.

Maar als hij dan eens uit zichzelf een gesprek begint, dan ben ik direct één en al oor. Zoals laatst, toen ik aan het koken was. ‘Zeg mam’, zei hij, terwijl hij gezellig aan het aanrecht kwam staan en me aankeek en duidelijk mijn aandacht zocht. Ik liet de groenten en het mes direct rusten. ‘Ja, Piet? Is er iets?’ ‘Ja’, zei Piet, ‘weet je wie de nieuwe trainer van Chelsea wordt?’

Na het vorige nummer, waarin we het licht lieten schijnen over vrouwen, nu alle ruimte voor mannen.

Lees meer over: Columns en Samen leven

Registreer nu bij RADAR+

RADAR+ biedt waardevolle tips om het beste van je leven te maken! Maak nu een gratis account aan en lees meteen meer!

Registreer nu

Log in om de reacties te lezen (4)

Gerrit Hak
10-04-2021 om 00:16

Antoinette's kinderen, konden toch niet zo goed leren? Daar lees ik niks meer over!? Hoe zit dat Antoinette?

P.Th de Treek
26-04-2021 om 14:40

Ik ben Antoinette wel niet, toch wil ik mijn zeggie doen: Kinderen die niet zo goed kunnen leren is regelrechte onzin.
Elk kind kan leren, sommige hebben iets meer tijd nodig om het een en ander te verwerken.
Als je, je kind(eren) negatief gaat beïnvloeden, dan boor je ze wel de grond in.
Ik ken de kinderen van Antoinette wel, ik kan een ding met 100 procent zekerheid zeggen, het zijn geen domme kinderen.

Praat mee