RADAR+ Online

Word Abonnee

tekst: Gerhard Hormann

2Hormann.png

Met deeltijdpensioen

Allebei vanaf je vijfenvijftigste of je zestigste nog maar een paar dagen per week werken, zodat je samen precies genoeg verdient en je de rest van de tijd van een soort vroegpensioen kunt genieten. Welk stel wil dat nou niet?

De meeste mensen kennen mij als iemand die zuinig
leeft, in 2008 als een bezetene is gaan aflossen en nu op een haar na in een hypotheekvrij huis woont. Maar als je dat beeld iets kantelt blijk ik gewoon een huisman te zijn met een vrouw die drie dagen per week voor de klas staat en in haar eentje bijna genoeg verdient om alle rekeningen te betalen.
Op zich had ik genoeg gespaard om minstens vijf jaar achter elkaar elke maand € 1000 in de huishoudpot te kunnen storten, maar dat geld blijft meestal onaangeroerd. Op het moment dat ik besloot om op mijn 55ste met deeltijdpensioen te gaan, koos mijn vrouw er juist voor om een dag extra te gaan werken. In de praktijk werkt ze zelfs nog iets meer, omdat er altijd wel een collega ziek is of halverwege het schooljaar AOW krijgt en met een camper naar het zonnige zuiden vertrekt.
Daarmee doen we precies wat Herna Verhagen, de hoogste baas bij PostNL, eerder dit jaar in de krant opperde over het door stellen verdelen van werk en taken. Opvallend genoeg kreeg ze weinig bijval, met als gevolg dat haar voorstel een stille dood stierf. Dat is jammer, want ze biedt zowel een potentiële oplossing voor werkloze vijftigers die niet meer aan de slag komen, als voor werknemers die op hun tandvlees tot hun 68ste moeten door buffelen.
Singles hebben natuurlijk niets aan dit verhaal, maar waarom zouden stellen op een bepaalde leeftijd niet eens kijken of ze de taken anders kunnen verdelen of zelfs omdraaien? Vaak zijn de kinderen het huis uit, zodat heel andere keuzes kunnen worden gemaakt als het gaat om werk en vrije tijd. In het ideale geval werk je vanaf je vijfenvijftigste of je zestigste allebei nog maar een paar dagen per week, zodat je samen precies genoeg verdient en je de rest van de tijd van een soort vroegpensioen kunt genieten.
In ons geval bleek dat een prima oplossing, omdat ik het na een kwart eeuw in loondienst behoorlijk zat was en weigerde om ook nog maar één minuut van mijn leven in de file te gaan staan. Mijn vrouw daarentegen beschikte nog over genoeg energie en enthousiasme om haar aantal uren uit te breiden en werkte gelukkig in een sector waar dat ook een optie was.
In die zin dient een parttime werkende partner niet alleen als een sociaal vangnet bij ontslag, maar ook als een soort reservespeler op weg naar een steeds hogere AOW-leeftijd. Terwijl zij met plezier de kost verdient, sta ik fluitend de was op te hangen in de zon en zorg ik dat er iets lekkers op tafel staat als zij ’s avonds uit haar werkt komt.
Misschien iets om over na te praten als je straks samen op een terras zit in een warm land en mijmert over de toekomst. De kans bestaat dat je allebei moet doorwerken tot je bijna zeventig bent, maar wellicht kan het eerder al een tandje minder. Elk zwaar beroep wordt namelijk vanzelf een stuk minder zwaar als je het voortaan nog maar een paar dagen per week hoeft te doen.




Sluiten

INHOUDSOPGAVE
In dit RADAR+ magazine
inhoud_04.png